Anapji Pond Impressive PlacesMarktplaats

 

Autovakanties Tsjechie


 

Massagraven

 

 

 

 

Landenmuur

 

 

Hotel

 

 

Nederlandse vermelding op de landenmuur 

 

 

Kerstvakantie

 

 

Gedenksteen Christelijke slachtoffers

 

 

 

 

Joodse graven

 

 

Stedentrips

 

 


Joods graf

 

 

Kortingen Stapelen

 

 

Stadsmuur

 

 

Vrijuit.nl

Theresienstadt

 

K.u.K. Böhmisches Infanterie Regiment "Ernst August Herzog von Cumberland, Herzog zu Braunschweig und Lüneburg" Nr. 42 

Terezín

Terezín in Tsjechië heeft twee gezichten: voor liefhebbers van militaire historie is het beslist een plaats dat bezocht moet worden maar voor holocaust overlevenden en nabestaanden van holocaust slachtoffers heeft Terezín een heel andere betekenis.

In 1780 liet de toenmalige keizer van Oostenrijk, Jozef II, een fort bouwen in de buurt waar de rivier de Eger uitmondt in de Elbe, om Bohemen te beschermen tegen eventuele aanvallen vanuit Pruisen. Het fort bestond uit een stad dat vernoemd werd naar de moeder van Jozef II, keizerin Maria Theresia: Theresienstadt, ook wel de Grote Vesting genoemd, met een klein fort, de Kleine Vesting. Daarbij lag ook nog een gefortificeerd strook van bijna 70 hectare bij de rivier de Eger en dan was er ook nog de mogelijkheid om in de directe omgeving 158 hectare grond te inunderen.

 

Fortificaties van de Grote Vesting 

De verdedigingswerken waren indrukwekkend te noemen. De bouw heeft niet voor niets bijna 10 jaar geduurd voordat het fort gereed was voor oorlogsvoering. De Grote Vesting had de vorm van een 8-hoekige ster. Elke hoek was een schijnbaar onneembaar bastion. In de stad bevonden zich kazernes, opslagplaatsen en wapenarsenalen en het was voorzien van alles wat een leger in die tijd maar nodig had. De stad is echter nooit belegerd geweest en het bleek niet te voldoen aan de behoeften van het leger. Daarom verloor het in 1888 de functie als vesting.

 

Vestingmuren 

Op 15 maart 1939 vielen de Duitsers het op dat moment overgebleven Tsjechische gebied binnen. Door politieke ontwikkelingen in 1938 had Tsjecho-Slowakije al grote delen van haar grondgebied moeten afstaan aan Hongarije, Polen en Duitsland. Bovendien had Slowakije zich een dag eerder afgesplitst waardoor Tsjecho-Slowakije niet meer bestond.

In de herfst van 1939 begonnen de Duitsers uit te kijken naar gevangeniscapaciteit omdat zij steeds meer verzetslieden arresteerden. Zij hadden o.a. interesse in de Kleine Vesting in Terezín omdat dit voor de Duitse bezetting ook al als gevangenis had gediend. In totaal hebben hier gedurende de Tweede Wereldoorlog ongeveer 27.500 mannen en vrouwen gevangen gezeten. Zij waren vanuit diverse Gestapokantoren naar de Kleine Vesting gestuurd om daar hun "proces" af te wachten om vervolgens doorgestuurd te worden naar andere gevangenissen of concentratiekampen.

De Grote Vesting, de stad Terezín zelf, kreeg een heel andere bestemming. Vrij snel na het begin van de Duitse bezetting begon men precies volgens de plannen van de Stellvertretender Reichsprotektor in Böhmen und Mähren, Reinhard Heydrich, de Joden te registeren, vervolgens te isoleren, en uiteindelijk te verplaatsen naar het oosten voor de Endlösung...Terezín moest een kamp worden waar de Joden zouden worden verzameld om uiteindelijk op transport gezet te worden naar de vernietigingskampen.

De Duitsers kozen Terezín omdat de vestingstad voorzien was van stevige muren wat de bewaking vereenvoudigde. Bovendien lag de stad niet ver van een spoorlijn wat voor het transport van de Joden noodzakelijk was. De aanwezigheid van de SS, die de Kleine Vesting bewaakten, was ook een voordeel want, indien nodig, kon men hun hulp inroepen. Op 24 november 1941 kwam een eerste groep Joden aan in Terezín, het z.g. Aufbaukommando. Zij moesten Terezín gereed maken voor haar lugubere bestemming.

Crematorium 

In 1943 begonnen de Duitsers Terezín te verfraaien en er de situatie te verbeteren om het te gebruiken voor propaganda doeleinden. De geruchten over wat de Duitsers met de Joden deden werden steeds luider en onder druk van het International Committee of the Red Cross werd er op 23 juni 1944 een internationale delegatie toegelaten zodat zij met eigen ogen konden zien dat de geruchten onjuist waren en dat de Duitsers de Joden goed behandelden.

Echter het tegendeel was waar. Door de leefomgeving, zwaar werk, verbodsbepalingen en absurde regelgeving was het leven in Terezín erg zwaar. Overtreding van de regels werd zwaar bestraft. Er was altijd gebrek aan genoeg voedsel met als gevolg gebrek aan vitamines wat weer allerlei ziekten en aandoeningen veroorzaakte. De gezondheidszorg was gebrekkig vanwege tekorten aan medicijnen en middelen. De sanitaire voorzieningen waren ontoereikend en de gevangenen kregen amper de kans om iets aan persoonlijke hygiëne te doen. Tegen het einde van de oorlog waren in Terezín 35.000 mensen omgekomen.

En dit was pas het voorportaal van de hel die de gevangenen te wachten stond. Tussen 24 november 1941 en 20 april 1945 zijn er 139.667 gevangenen via Terezín gedeporteerd. Van hen zijn er 86.934 naar het oosten gedeporteerd. Slechts 3.586 mensen hebben dit overleefd.

De vreselijke gebeurtenissen die hier tijdens de Tweede Wereldoorlog plaatsvonden maken van Terezín een indrukwekkende plaats.